۷ژوئن ۲۰۲۵ - بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که از داروی سِماگلوتاید استفاده می کنند (که اغلب با نام های تجاری اوزمپیک یا وِگووی فروخته می شود) نسبت به بیمارانی که از داروی دیگری به نام امپاگلیفلوزین استفاده می کنند، خطر کمتری برای سکته مغزی دارند.
محققان بین‌المللی داده های مربوط به ۷۸۹۹ بیمار تحت درمان با سماگلوتاید و ۷۸۹۹ بیمار دیگر تحت درمان با امپاگلیفلوزین را بررسی کردند تا تفاوت های موجود در خطر مرگ، حمله قلبی، سکته مغزی، نارسایی قلبی و ضربان نامنظم قلب را شناسایی کنند. به گفته ی آن ها، به طور کلی خطر این موارد در گروه سماگلوتاید کمی کمتر بوده و این تفاوت عمدتاً ناشی از کاهش خطر سکته مغزی در این گروه است.
محققان در دو مطالعه ی شبیه سازی شده ی کارآزمایی هدفمند، خطر مرگ و بیماری های قلبی عروقی را در بیماران بزرگسال تحت درمان با سماگلوتاید یا دولاگلوتاید در مقایسه با امپاگلیفلوزین بررسی کردند.
نتایج نشان داد که سماگلوتاید به طور متوسطی خطر مرگ، سکته قلبی (MI) و سکته مغزی را نسبت به امپاگلیفلوزین کاهش می دهد؛ اما دولاگلوتاید نسبت به امپاگلیفلوزین مزیت درمانی بالینی ندارد.
این نتایج در مجله ی Annals of Internal Medicine منتشر شده است.
پژوهشگران دانشگاه پیتسبورگ داده های مربوط به یک گروه مشاهده ای گذشته نگر از بیماران ۴۵ساله و بالاتر مبتلا به دیابت نوع ۲، با بیماری های همراه و نسخه ی دارویی برای سماگلوتاید، دولاگلوتاید یا امپاگلیفلوزین را در بازه ی زمانی ۱ ژانویه ۲۰۱۹ تا ۳۱ دسامبر۲۰۲۴ بررسی کردند.
پژوهشگران دو کارآزمایی هدفمند شبیه سازی شده را طراحی کردند که در آن ها درمان اولیه با سماگلوتاید (مطالعه ی اصلی) یا دولاگلوتاید (مطالعه ی فرعی) را با امپاگلیفلوزین مقایسه نمودند.
نتیجه ی اصلی مورد بررسی، خطر ترکیبی مرگ، سکته ی قلبی (MI) یا سکته ی مغزی بود.
نتایج ثانویه شامل مرگ به هر علت، سکته ی قلبی، سکته ی مغزی، نارسایی قلبی (HF) و فیبریلاسیون دهلیزی بودند.
پژوهشگران با استفاده از روش امتیاز تمایل (Propensity Score)، بیماران تحت درمان با امپاگلیفلوزین را با بیمارانی که با سماگلوتاید یا دولاگلوتاید درمان شده بودند، تطبیق دادند.
در تحلیل مطالعه ی اصلی، ۷۸۹۹بیمار تحت درمان با سماگلوتاید با ۷۸۹۹ بیمار تحت درمان با امپاگلیفلوزین تطبیق داده شدند، به طوری که همه ی بیماران ویژگی های پایه ای مشابهی داشتند، به جز شاخص توده ی بدنی (BMI) بالاتر در گروه سماگلوتاید.
در مطالعه‌ی فرعی، ۶۰۹۳ بیمار تحت درمان با دولاگلوتاید با ۶۰۹۳ بیمار تحت درمان با امپاگلیفلوزین تطبیق داده شدند و ویژگی های پایه ای آن ها مشابه بود.
پژوهشگران دریافتند که از حدود یک سال پس از شروع پیگیری، بروز تجمعی مرگ، سکته ی قلبی(MI) یا سکته ی مغزی در بیماران مصرف کننده ی سماگلوتاید نسبت به امپاگلیفلوزین به طور اسمی کمتر بود. این تفاوت عمدتاً به دلیل کاهش واضح خطر سکته ی مغزی در مصرف کنندگان سماگلوتاید نسبت به امپاگلیفلوزین بود.
تمام برآوردهای خطر برای نتایج ثانویه نیز به نفع استفاده از سماگلوتاید در مقایسه با امپاگلیفلوزین بودند.
در تحلیل زیرگروه ها، مشخص شد بیمارانی که زیر ۶۵سال سن داشتند و یا سطح HbA1C آن ها کمتر از ۷ درصدبود، هنگام استفاده از سماگلوتاید با خطر کمتری برای مرگ، سکته ی قلبی یا سکته ی مغزی مواجه بودند.
در مطالعه ی فرعی، خطر مرگ، MIیا سکته ی مغزی در طول دوره ی پیگیری برای بیماران تحت درمان با دولاگلوتاید و امپاگلیفلوزین مشابه بود.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-06-ozempic-outperforms-diabetes-drug.html